Życie Amelii Earhart było bogate i pełne przygód. Nie tylko w przestworzach. Materiału z powodzeniem starczyłoby na kilka kinowych produkcji. Niestety Mira Nair postanowiła większość przytoczyć w jednym filmie.

Amelia Earheart była pierwszą kobietą, która przeleciała przez Atlantyk. Latanie było jej wielką pasją. U steru, jak i w życiu prywatnym nie uznawała granic, nader wszystko ceniąc sobie wolność.

Nair znalazła interesującą postać, zaangażowała świetnych aktorów (Hilary Swank, Richard Gere, Ewan McGregor), ale nie miała pomysłu na przekazanie historii. Obraz przypomina widokówkę, na której zamieszczono zdjęcia najważniejszych zabytków miasta. Niby wszystko ma ze sobą coś wspólnego, ale nie tworzy spójnej całości, na dodatek porozdzielane jest grubymi liniami. Znacznie ciekawiej wypadłby ten obraz, gdyby skupić się wyłącznie na życiu prywatnym sławnej Amerykanki, bądź też, z odpowiednim dramatyzmem, skoncentrować się na jej wyprawie dookoła świata. A tak, mamy reklamy walizek, wzmiankę o pierwszych lotach rejsowych, wspomnienia z dzieciństwa a nawet archiwalne zdjęcia.

Indyjska reżyser rzuca nam kolejne klocki stanowiące poszczególne fragmenty życia pilotki. Nie próbuje prowadzić narracji, nie kusi się na jakąkolwiek głębię. Ot, przytacza kolejne fakty, wątki, ubierając je w mniejszym bądź większym stopniu w poetyckie fatałaszki. Wszystko jest jednak zbyt powierzchowne, zbyt uproszczone i nierzadko chaotyczne, by wzbudziło zachwyt czy podziw.

Podsumowując, Mirze Nair najzwyczajniej zabrakło polotu.

Joanna Moreno | Imperial - Cinepix