"Niezasłane łóżka" to opowieść o poszukiwaniu. Tej drugiej połówki, przyjaciół, rodziny, celu w życiu.

Axl, Hiszpan, przyjeżdża do Londynu z nadzieją, że odnajdzie swego ojca. Vera, piękna Belgijka, została niedawno porzucona przez chłopaka i teraz próbuje odzyskać wiarę w ludzi. Oboje są młodzi i wciąż szukają swego miejsca na świecie.

Axl i Vera mieszkają razem, ale osobno. Dzielą to samo mieszkanie, a dokładniej squat, jednak wciąż się mijają. Ich "związek" to znakomita metafora na dzisiejszych dwudziestolatków. Tego, jak będąc w pobliżu można być daleko. Jak obok, nie znaczy, blisko. Relacje, które wiążą ich z innymi dopełniają tego obrazu. Znajomości, które zawiązują są najczęściej powierzchowne, krótkotrwałe, zainicjowane alkoholem a spuentowane seksem. W przypadku chłopaka, wynika to z wychowania. Już na początku filmu wyjaśnia, że od dzieciństwa wciąż się przeprowadzał. Na dodatek, gdy był mały rodzinę opuścił ojciec. Dziewczyna sparzona wcześniejszym związkiem, boi się teraz zaangażować. Oboje jednak podskórnie potrzebują bliskości, zrozumienia, kogoś, dzięki komu przestaną być samotni.

Świat, który pokazuje Alexis Dos Santos jest szorstki, brudny, przyszarzały. Niemal z każdej sceny zieje wręcz bolesna pustką, którą niezwykle trudno wypełnić. Jego bohaterowie szukają na oślep, łapią się niemal każdej szansy, która może przynieść zmianę. Chociaż na ekranie niemal cały czas toczy się impreza, czuć smutek i gorycz, acz nie do końca. Nie jest to bowiem przygnębiające dzieło. Wręcz przeciwnie, za sprawą finału ma pozytywny wydźwięk. Bo przecież najważniejsze są marzenia.

Joanna Moreno | gutek film