cinema.pl Artykuły

piątek, 24 styczeń 2020 12:01

"Głębia strachu" z Kristen Stewart od 31 stycznia w kinach

Napisane przez 
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Opublikuj na FacebookOpublikuj na Google BookmarksOpublikuj na Twitter

11 kilometrów pod powierzchnią oceanu coś się zbudziło. Załoga kopalni Kepler od początku wiedziała, że ich misja będzie trudna: przed nimi trzydzieści dni w wąskich korytarzach i ciasnych kabinach podwodnej platformy zbudowanej tak, by wytrzymała niewiarygodnie wysokie ciśnienie towarzyszące odwiertom na dnie oceanu. Ale po niszczycielskim trzęsieniu ziemi rozpętuje się piekło.

 

Wkoło wyją syreny alarmowe, strumienie wody eksplodują przez żelbetową konstrukcję z niewyobrażalną siłą, rozrywając ją w ciągu kilku sekund na strzępy. Dzięki zdolności szybkiego myśleniu i wrodzonej zaradności inżynier Norze Price udaje się, choć wielkim kosztem, uratować siebie i powstrzymać nieuchronną katastrofę.

Ze zniszczoną łodzią ratunkową, bez możliwości wysłania sygnału z prośbą o pomoc, przyszłość dla Nory i pozostałych ocalałych rysuje się nieciekawie. Tak ona, jak i pozostała załoga – kapitan Lucien, studentka biologii morskiej Emily, ekspert operacyjny Smith, kierownik systemu Rodrigo i przemądrzały Paul – nie widzą dobrego rozwiązania. Ich jedyną szansą na przetrwanie jest przejść po dnie oceanu w kierunku odległego, opuszczonego pojazdu, Roebucka, w nadziei, że jego sprzęt komunikacyjny będzie nadal sprawny, jak też że pozostało na nim wystarczająco dużo kapsuł ratunkowych, aby zabrać ich wszystkich w bezpieczne miejsce.

Ale ich niebezpieczna wyprawa staje się jeszcze bardziej zdradliwa, gdy zaczynają podejrzewać, że nie są pod wodą sami. Coś za nimi podąża, w każdej chwili gotowe do ataku. Uwikłani w niebezpieczną grę w kotka i myszkę z tajemniczym drapieżnikiem, Norah i pozostali członkowie załogi ścigają się z czasem i muszą stoczyć walkę sami ze sobą, jeśli chcą powrócić na powierzchnię żywymi.

W filmie GŁĘBIA STRACHU, gwarantującym nieustanne napięcie, jakiego doświadczyć można tylko na dużym ekranie, występują Kristen Stewart, Vincent Cassel, Jessica Henwick, John Gallagher, Jr., Mamoudou Athie i T.J. Miller. Film wyreżyserował William Eubank (Sygnał), a scenariusz napisali Brian Duffield (Zbuntowana) i Adam Cozad (Tarzan: Legenda) na podstawie opowiadania Duffielda. Za produkcję odpowiadają Peter Chernin, Jenno Topping i Tonia Davis z Chernin Entertainment. Producentem wykonawczym jest Kevin Halloran.

 

 

 

 

 

 

 

 

TAJEMNICZE ZAGROŻENIE. ODLEGŁA LOKALIZACJA.

PRZETRWANIE NIE JEST PEWNE

 

W 1979 roku przełomowy Obcy Ridley’a Scotta wyprowadził gatunek horroru w kosmos. W 1989 roku James Cameron pogrążył załogę łodzi podwodnej w niebezpieczeństwie podwodnej głębi w Otchłani. Wykorzystując to, co w obu filmach najlepsze, jak i wprowadzając nowe, nieznane wcześniej ekscytujące postacie i stworzenia, GŁĘBIA STRACHU zapewnia fanom science fiction i horrorów fascynującą, pełną wrażeń przygodę osadzoną siedem mil pod powierzchnią oceanu, z uznaną przez krytykę aktorką Kristen Stewart w samym jej sercu.

 

Stewart, jako Norah Price, jest utalentowanym inżynierem-elektrykiem, który staje się de facto przywódcą grupy ocalałych po katastrofie pod falami, zmuszając ją do ewakuacji z platformy wydobywczej, na której pracowali. Pięć tysięcy mil od lądu starają się znaleźć sposób na nawiązanie kontaktu z powierzchnią wody w nadziei wezwania pomocy, wkrótce zdając sobie sprawę, że wyczerpujący marsz po dnie oceanu może być ich jedyną drogą do ocalenia. Powoli, z narastającym przerażeniem, Norah i grupa zaczynają rozumieć, że grozi im również zupełnie inny rodzaj zagrożenia: biologiczne, które drzemało przez wieki niezauważone w najbardziej mrocznych głębinach. W jednej chwili możliwość ucieczki wydaje się o wiele bardziej nierealna.

 

Najlepsze filmy z gatunku science fiction zawsze są w jakiś sposób zakorzenione w prawdziwym świecie i GŁĘBIA STRACHU od samego początku była pomyślana jako niezwykle ambitna mieszanka science fiction, akcji, horroru i humoru, ale też historia, która może mieć miejsce w niezbyt odległej przyszłości. Początki filmu sięgają scenariusza Briana Duffielda, który był autorem trzeciej części serii Niezgodna – Insurgent z 2015 roku. Zarys scenariusza Duffielda natychmiast przykuł uwagę doświadczonego zespołu w Chernin Entertainment. Dostrzegli oni od razu wielki potencjał opowieści o podmorskiej wyprawie górniczej, w której sprawy się komplikują i w której bohaterowie muszą zmierzyć się sami ze sobą, aby przetrwać w nieprzychylnym otoczeniu.

„Początkowo to prostota koncepcji przyciągnęła mnie do filmu”, mówi producent Jenno Topping. „Film opowiada historię grupy osób próbujących przejść z punktu A do punktu B po dnie oceanu, uciekając przed potworem z głębin. Ten typ opowieści i powiązane z nim tematy wydawały mi się oryginalne w gatunku thrillera i horroru. Opierał się on na tradycjach obu tych gatunków, wykorzystując naprawdę fajne tajemnicze środowisko – dno oceanu, którego 95% dopiero zostanie zbadane”.

Producent Tonia Davis dodaje: „Można to nazwać filmem o przetrwaniu, ponieważ opowiada on historię walki z żywiołami – po prostu nie wiesz, z jakimi żywiołami masz do czynienia. Jedną z rzeczy, które najbardziej podobają nam się w tym podwodnym świecie, jest to, że jest tak wiele niewiadomych, i tak naprawdę nie wiadomo nawet, jak daleko bohaterowie znajdują się od brzegu”.

 

Producenci zaangażowali Adama Cozada (Tarzan: Legenda), aby dopracować scenariusz i pogłębić psychologię postaci: Nory, kapitana Luciena, studentki biologii morskiej Emily, eksperta operacyjnego Smitha, kierownika systemu Rodrigo oraz nieustannie żartującego Paula. Cozad czerpał inspirację z Obcego, ale równie ważny był pełen zwrotów film Camerona z 1986 roku, Obcy – decydujące starcie, w których oczywiście wystąpiła Sigourney Weaver w roli Ellen Ripley.

 

„Jeśli chodzi o postać Nory, jest ona trochę hołdem dla Ripley”, mówi Cozad. „Nie miało to znaczenia, czy Ripley jest mężczyzną czy kobietą, i to właśnie uczyniło z niej pionierkę. Nikt inny wcześniej nie stworzył takiej postaci. To była prawdziwa inspiracja, aby spróbować wykreować Norę jako postać, której płeć nie ma wpływu na to, kim jest. Wydaje się nam, że jest bardzo autentyczną postacią. Mamy też nadzieję, że świat, w którym dziś żyjemy, jest szczególnie gotowy na przekaz tego filmu”.

 

Gdy scenariusz był gotowy, producenci rozpoczęli poszukiwania reżysera, który byłby w stanie utrzymać mrożące krew w żyłach napięcie tej wymagającej historii, i który jednocześnie czułby się komfortowo, pracując z efektami wizualnymi niezbędnymi do opowiedzenia historii osadzonej całkowicie pod powierzchnią oceanu i wprowadzenia nieznanego gatunku podwodnych istot. William Eubank okazał się idealnym wyborem. Po dobrze przyjętym niezależnym debiucie, Miłości, scenarzysta-reżyser-operator filmowy odniósł spektakularny sukces drugim filmem fabularnym, Sygnałem, zakręconym thrillerem science fiction, który miał swoją premierę na festiwalu filmowym Sundance w 2014 roku.

 

Gdy były autor zdjęć przedstawił swoją wizję filmu, stało się jasne, że nie ma innego twórcy, który mógłby wyreżyserować ten film. „Will Eubank od początku fascynował nas jako filmowiec” – mówi producentka Topping. „Podczas pierwszych spotkań był niezwykle ciekawy wszystkiego. Miał obsesję na punkcie odkrywania, jak mało wiemy o tajemnicach spowijających głębiny oceanu. Nasz film przyciągnął go także pod względem wizualnym, ponieważ jest niesamowicie pewnym siebie i pomysłowym filmowcem. Oprócz posiadania twórczych talentów, jest także energiczny, inteligentny i bardzo pracowity, a wszystkie cechy okazały się kluczowe”.

 

Jak dodaje Davis: „Był pełen energii i entuzjazmu i bardzo szybko wszystko zobaczył w swojej wyobraźni. Kiedy dzieli się swoim pomysłami, one już istnieją gotowe w jego głowie. Powiedział: ‘W ten sposób otworzymy film’. I tak właśnie było, nawet kamera, którą wykorzystaliśmy, była tą, o jakiej mówił podczas pierwszego spotkania. Było to niezwykle budujące, z jaką precyzją podszedł do tego projektu. On naprawdę od początku dokładnie wiedział, czego chce”.

Ze swojej strony Eubank był podekscytowany głównymi motywami scenariusza, takimi jak przetrwanie wbrew przeciwnościom, tajemnice ukryte pod powierzchnią oceanu i przyrodzona klaustrofobiczność podwodnego świata. „Nasze obawy przed wodą i nieznanym są tak silne” – mówi. „W chwili, gdy znajdziesz się pod wodą, tracisz nad sobą kontrolę. Nie możesz swobodnie oddychać, jest zupełnie ciemno. Im głębiej idziesz, tym dziwniej się robi. Może się tam kryć wszystko”.

 

Eubank i Cozad ściśle ze sobą współpracowali, aby uniknąć pułapek czyhających na „film o potworach”; zarówno dla nich, jak i dla producentów ważne było, aby przewidzieć reakcje publiczności i umiejętnie zwiększać napięcie w miarę rozwoju historii. „Istnieje wiele filmów z potworem w roli głównej i trzeba tu dużego wyczucia”, mówi Cozad. „Budowanie napięcia i emocji wymaga dużej elastyczności, której nie potrzebujesz w klasycznym horrorze. Z każdą chwilą stawka w tej grze rośnie”.

 

W miarę pracy nad scenariuszem Cozad wysyłał szkice różnych scen do reżysera, który konstruował modele komputerowe pozwalające zobaczyć, jak mogą wyglądać kolejne sekwencje podczas ich odtwarzania na dużym ekranie. „Na swoim komputerze w weekendy budował projekty CG, które okazały się o wiele fajniejsze niż to, co początkowo miałem na myśli”, mówi Cozad. „Obrazy, które wykreował, były o wiele bardziej epickie”.

 

Aby przetestować niektóre z niezwykle ambitnych pomysłów Eubanka, filmowcy zorganizowali jednodniową sesję próbną, by stworzyć 90-sekundowy „zwiastun”, który prezentował całość koncepcji. Na ekranie można było zobaczyć, jak członek podwodnej ekipy górniczej słyszy przez radio coś, co nie brzmi dobrze, idzie po dnie oceanu, aby sprawdzić, co się stało ze współpracownikiem w innym obszarze, i odkrywa, że nie ma go – pozostała po nim tylko jedna z jego rękawiczek. Kiedy się odwraca, znikąd pojawia się potwór i skacze na niego. Przedstawicielom studia spodobało się to, co zobaczyli, i GŁĘBIA STRACHU otrzymała zielone światło.

 

 

POSTACIE I OBSADA

 

Gdy historia zyskała ostateczny kształt, twórcy filmu skompletowali gwiazdorski zespół aktorów, który ożywił załogę kopalni Kepler. Zaczęli od głównej roli Nory Price, inżyniera elektryka, który nie może się uwolnić od swojej niepokojącej przeszłości. „Jest twarda, fajna, ma ogromny talenty i nie cierpi półgłówków” – mówi o postaci producentka Tonia Davis. „Historia Nory zaczyna się w momencie, w którym nie jest ona pewna swojej roli w świecie, by z czasem zyskać ogromną pewność siebie i wziąć na swoje barki odpowiedzialność przywódcy oraz opiekuna reszty swojej załogi i ostatecznie zmierzyć się z własnymi demonami przeszłości, którą poznajemy po drodze”.

 

Niezwykle ważne było znalezienie utalentowanej aktorki, która zapewniłaby zniuansowaną kreację, sprawdzając się jednocześnie w karkołomnych sekwencjach akcji. Od pierwszego spotkania reżysera Eubanka z producentami do roli Nory rozważana była tylko jedna aktorka: Kristen Stewart. „Jest taka wszechstronna i charyzmatyczna” – mówi Eubank. „Jej twarz, nawet gdy milczy, mówi tak wiele. Emocje, jakie potrafi przekazać przy pomocy najdrobniejszych gestów i mimiki, są potężne”.

 

„Na początku filmu Norah jest jak gdyby nieświadoma samej siebie i świata, który ją otacza” –  mówi Stewart. „Poznajemy ją, jak myje rano zęby, podczas gdy platforma eksploduje. Ludzie mają skłonność do okazywania przeróżnych emocji w trudnych chwilach, a Norah pozostaje zamknięta, trochę emocjonalnie niedostępna. Wraz z rozwojem akcji dowiadujemy się, że pogrążona jest w głębokiej żałobie i naprawdę nie sądzi, że ma coś jeszcze do stracenia. Kiedy jest już być może za późno, zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę nigdy nie jest się w sytuacji, w której nie ma się nic do stracenia. Zawsze jest coś, o co warto walczyć. Życie jest cenne. To wtedy znajduje w sobie siłę do przeciwstawienia się zagrożeniom i zostaje bohaterem”.

„Uwielbiam oglądać Kristen na ekranie, ponieważ jej kreacje zawsze są wyjątkową kombinacją siły i wrażliwości, i tego właśnie wymagała postać Nory” – mówi Topping. „Najważniejsze w przypadku tej bohaterki było sprawić, że widz naprawdę zainteresuje się jej losem, z nadzieją, że uda mu się zrozumieć, co tak skrzętnie przed wszystkimi ukrywa”.

Choć wymagania co do sprawności fizycznej, jakie rola postawiła przed Stewart, pozwoliły jej głębiej wejść w kreowaną postać, jej związek z Norą był natychmiastowy i wymagał niewiele pracy. „Nie musiałam się przygotowywać do roli” – mówi Stewart. „Oni nie są żołnierzami. To zupełnie normalni ludzie wykonujący pracę w miejscu, o którym mówiono, że jest bezpieczne, choć wcale takie nie było. To, w czym jest naprawdę dobra, to naprawa ekranów, dokręcanie śrub i dbanie o to, by platforma wiertnicza działa prawidłowo. Ale zdecydowanie nie jest kimś, kto wie, jak przetrwać w takiej sytuacji. Zatem najlepszym przygotowaniem do tej roli, jakie mogłam zastosować, było pełne zaangażowanie”.

 

 

To była sugestia Stewart, żeby ogolić głowę Nory. „Kristin od samego początku była zaangażowana w postać” – mówi Davis. „Dosłownie, 48 godzin później, 72 godziny później byliśmy w pokoju hotelowym z fryzjerem, a ona zgoliła włosy i zafarbowała się na blond. Spotkać kogoś, kto był od razu tak zaangażowany i był gotów nie tylko wykonać ciężką pracę przy kręceniu tego filmu, ale także całkowicie zmienić swój wygląd – było to dla nas wszystkich bardzo inspirujące”.

 

W walce z przeciwnościami wspiera Norę kapitan stacji Kepler, Lucien, dobry żołnierz, który zna ukształtowanie terenu i możliwą drogę ucieczki, która umożliwi całej grupie przetrwanie. Jest zdeterminowany, aby uratować wszystkich. Francuski aktor Vincent Cassel, weteran branży filmowej, cechował się odpowiednią dramatycznością i silą, niezbędnymi do odegrania tej roli. „Vincent roztacza wokół siebie niesamowicie potężną, zagadkową aurę, która od początku mówi, że to kapitan podwodnego statku górniczego”– zauważa Eubank. „Jest bardzo twardy. Wygląda tak, jakby mógł udzielić ci dobrej, przyjacielskiej i ojcowskiej rady. Ale też nie masz wątpliwości, że mógł stoczyć walkę z niedźwiedziem, gdyby była taka potrzeba”.

 

Tego samego nie można powiedzieć o Emily, absolwentce biologii morskiej, która posiada ogromną wiedzę akademicką na temat głębokowodnego życia roślin i zwierząt, ale ma bardzo mało doświadczenia w pracy w terenie. Kiedy nadchodzi katastrofa, jest przerażona i musi zajrzeć głęboko w samą siebie, by znaleźć odwagę niezbędną do dalszego działania. Do roli Emily twórcy filmu wybrali Jessicę Henwick, którą można było wcześniej zobaczyć w roli wojowniczki Nymerii Sand w Grze o tron HBO i która osiągnęła sukces jako Colleen Wing w serialu Iron Fist Marvela.

 

„Emily w jakimś sensie patrzy na wszystko oczami publiczności, ponieważ jej reakcje są bardzo realne i niewinne” – mówi Henwick. „Ponieważ większość widzów prawdopodobnie nigdy nie znalazła się w podobnej sytuacji, Emily jest im prawdopodobnie najbliższa”.

 

Smith, dobroduszny ekspert operacyjny, którego do pewnego stopnia łączy z Norą przeszłość, robi wszystko, aby pomóc Emily w niebezpieczeństwie. Pracując na pokładzie stacji Kepler prawie tak długo jak Lucien, jest postrzegany przez pozostałych jako optymista. John Gallagher, Jr., który wystąpił w filmach Przechowalnia numer 12 i Cloverfield Lane 10 idealnie odnalazł się w roli. „Jest osobą o dobrym sercu, która bardzo dba o bezpieczeństwo i przetrwanie zespołu, o uwolnienie wszystkich pozostałych członków załogi” – mówi Gallagher, Jr. O swoim bohaterze. „Wszyscy na co dzień są sobie równi. Są jednością i dbają o siebie nawzajem, bo są od siebie zależni”.

 

 

„Jest ciepły, zabawny, inteligentny i bardzo zaangażowany” – mówi Eubank o Gallagherze, Jr. Jak dodaje Davis, „John jest uroczy, słodki i przystojny, i podobnie jak Smith, jest trochę typem mózgowca”.

 

Mamoudou Athie, w którego dorobku są m.in. The Get Down, Objazd i Sorry for Your Loss, a także filmy Pewny kandydat. Jak nie zostać prezydentem i Patti Cake$, wcielił się w postać Rodriga. Menedżer systemów, który pozostaje emocjonalnie i duchowo opanowany nawet pod presją, jest inspiracją dla Nory do skonfrontowania się z jej traumatyczną przeszłością. „W jego oczach jest tyle ducha i mocy” – mówi Eubank.

 

Zespół dopełnia postać Paula, spawacz-macho, z ego na miarę jego imponującej postury. Dysponując sporą wiedzą techniczną, spędził więcej godzin poza platformą niż ktokolwiek inny, odbywając podwodne odpowiedniki spacerów kosmicznych. Wchodząc w rolę starszego brata Nory, robi wszystko, aby ją chronić. Jednocześnie Paul ma świetne poczucie humoru. I pluszowego królika, którego kocha. „Will przyszedł do mnie i powiedział, że jego zdaniem powinniśmy dodać odrobinę lekkomyślności i humoru Paulowi, który pierwotnie miał być twardym facetem”, mówi Davis. „Był tylko jeden aktor, który był duży, silny i krzepki, i który jednocześnie mógł zapewnić odpowiednią dawkę dobrego humoru podczas tej przygody – był nim T.J. Miller".

 

Okazało się, że Miller, który odniósł sukces w przebojowej komedii HBO Dolina Krzemowa, był zafascynowany podwodnym światem; Otchłań to jeden z jego ulubionych filmów. Po spotkaniu z Eubankiem był pod wrażeniem jego wizji projektu i wcześniejszej pracy. „Czułem, że da mi wolność, aby uczynić tę postać taką, jaką chciałem” – mówi Miller. „Poza tym nie było ostatnio takiego filmu i to mnie zazwyczaj pociąga w nowych projektach. Nie ma filmu, w którym Obcy splatałby się z Otchłanią i z jakimś zupełnie nowym rodzajem klaustrofobii, o której opowiada ten film”.

 

W GŁĘBI STRACHU czasu jest mało, brakuje tlenu, a postacie muszą co rusz pokonać jakąś nową przeszkodę, aby mieć szansę na przeżycie. „Fakt, że cała historia rozgrywa się pod wodą, wydaje mi się bardzo przekonujący”, zauważa Topping. „To uczucie klaustrofobii wydaje się odzwierciedlać ewolucję Nory, jaką przechodzi ona w tym niezwykle ograniczonym okresie czasu. Widz niezwykle emocjonalnie przywiązuje do niej i kibicuje jej, by przetrwała na przekór wszystkiemu, aby mogła mieć szansę na nowe życie”.

Ponieważ Norah zmaga się ze swoimi demonami przeszłości i jak najbardziej realnymi potworami, Topping jest optymistką i wierzy, że publiczność, która zechce zobaczyć film ze względu na napięcie i emocje, również odczuje jej historię na głębszym poziomie. „Mam nadzieję, że widzowie dadzą się ponieść niezwykłej sile tego filmu – i może opuszczając kino sami przeżyją oczyszczenie, jakie jest udziałem głównej bohaterki, która postanawia nie tylko żyć, ale także walczyć o to, czego chce od swojego życia”, mówi Topping.

 

O PRODUKCJI

 

GŁĘBIA STRACHU została nakręcona w Nowym Orleanie na trzech scenach dźwiękowych i kilku planach zewnętrznych, ale przeszkody, jakie napotkała produkcja, były znaczne. „Jednym z najtrudniejszych aspektów tej produkcji było to, że przez większość czasu nasze postacie przemierzały dno oceanu”, mówi producentka Jenno Topping. „Oznaczało to, że musieliśmy zdecydować, jak realistycznie pokazać, że postacie cały czas są pod wodą. Aby to zrobić, użyliśmy kombinacji efektów wizualnych, umieszczając aktorów w wodzie i wykorzystując technologię, którą stworzyliśmy specjalnie na potrzeby tej produkcji”.

 

Reżyser William Eubank ściśle współpracował z operatorem Bojanem Bazellim i scenografem Naamanem Marshallem w celu stworzenia wciągających środowisk, które pomogły przenieść aktorów w ciasne przestrzenie, w jakich rozgrywa się historia. Pewną komplikacją dla Marshalla była większość planów na stacji Kepler – korytarze, kabiny, pomieszczenia kontrolne, kajuty – musiały zostać zaprojektowane tak, aby można były nimi trząść, zalać je wodą lub podpalić, i by można było je potem całkowicie przeprojektować, przemalować i przebudować, aby mogły odegrać rolę pomieszczeń na pokładzie pojazdu Roebuck, nieczynnej stacji, która jest ostatnią szansę na przeżycie dla oblężonej załogi. Ważne było, aby zarówno zestawy Keplera, jak i Roebucka wyglądały na stare i zużyte, jak gdyby od wielu lat znajdowały się pod powierzchnią oceanu.

 

Marshall opisuje estetykę wizualną filmu jako „przyszłą przeszłość”, a producent Tonia Davis dodaje: „Wizualnie elementy te kojarzą się z science fiction, heavy metalem i anarchią. Wygląd i styl filmu musiał być praktyczny i przywodzący na myśl zużycie, trochę punkowy, trochę futurystyczny”. Marshall chciał także wzmocnić poczucie klaustrofobii i ograniczonej przestrzeni, budując scenografię o bardzo niskich sufitach. „Położyłem nawet izolację na ścianach, aby jeszcze bardziej je obniżyć” - mówi. „Chodziło o to, aby uniknąć dużych, rozległych przestrzeni”.

 

Dynamiczna sekwencja otwierająca GŁĘBIĘ STRACHU szybko nadaje ton filmowi zarówno jeśli chodzi o tempo, jak i styl. Norah pojawia się po raz pierwszy w szatni załogi przed katastrofą – jest niesamowicie cicho, w pobliżu jednak wyczuwa się niebezpieczeństwo. „Było dla mnie bardzo ważne, aby szatnia, w momencie, gdy film się zaczyna, z niczym się nie kojarzyła” – mówi Marshall. „Podobał mi się pomysł, że to może być szatnia w szkole lub na uczelni, albo w jakimś biurowcu, i że osiągamy ten efekt po prostu bawiąc się stonowanymi kolorami i umieszczając Norę na początku w tym otoczeniu”.

 

Gdy w wyniku katastrofy obiekt Kepler zostanie naruszony, i przetoczy się przez niego ogromna ilość wody, publiczność szybko może zrozumieć ogromną skalę operacji wydobywczej, która została zaprojektowana w sposób wiarygodny, aby pomieścić od 30 do 60 osób, z kwaterami załogi, kawiarnią i centrum dowodzenia, które służy jako pokój kontrolny.

 

„Chcieliśmy, aby pokój kontrolny od początku był bardzo klaustrofobiczną przestrzenią, ciasną, z mnóstwem monitorów” – mówi Marshall. „Myślę, że mieliśmy na planie ponad sześćdziesiąt monitorów, a plan był naprawdę mały. Zaprojektowaliśmy bardzo niskie sufity i umieściliśmy wewnątrz niewielką skrzynkę, w której wszyscy mogli się zgromadzić. To jest moment, w którym spotykamy właściwie wszystkich w tym samym pokoju. W tym momencie poznajemy postacie”.

 

Scenografia została skonstruowana i pomalowana w taki sposób, aby uwzględnić technikę filmowania „na sucho” i „na mokro”. Technika „Dry-for-wet”, która została wykorzystana także w innych najnowszych filmach, takich jak nagrodzony Oscarem Kształt wody Guillermo del Toro czy Lucy In The Sky, pozwala filmować sceny, które rozgrywają się w wodzie, na suchych planach, zamiast filmowania akcji w ogromnych zbiornikach. Podczas filmowania specjalistyczne efekty świetlne pomagają stworzyć iluzję pełnego środowiska wodnego na scenach dźwiękowych, które można wzmocnić mgłą, aby jeszcze bardziej poprawić efekt. Aktorzy (lub ich dublerzy-kaskaderzy) wykonują ruchy na linach lub w uprzęży, aby stworzyć iluzję unoszenia się w wodzie.

 

W postprodukcji wykorzystuje się najnowocześniejsze efekty wizualne do tworzenia scen rozwijających się całkowicie pod wodą za pomocą fal cyfrowych, bąbelków i elementów stałych. „Kręcimy film na dnie oceanu, ale tak naprawdę nie jesteśmy na dnie oceanu, więc używamy do tego wielu technologii, zarówno zaawansowanych, jak i bardziej tradycyjnych, budując efekty cyfrowe i inne efekty specjalne”, mówi Eubank. „Zasadniczo, jeśli tylko jakaś technika istnieje, prawdopodobnie w jakimś zakresie ją wykorzystujemy”.

 

W scenach, w których postacie przechodzą z suchych środowisk (takich jak wnętrze platformy) do, powiedzmy, dna oceanu, zespół produkcyjny zbudował przejściowe „mokre” środowisko – zbiorniki, które mogłyby pomieścić dziesiątki tysięcy galonów wody. Jeden z nich, zwany „księżycową kałużą”, został wyposażony w windy, pozwalające aktorom zanurzyć się w wodzie w celu wykonania określonych ujęć. „To pomieszczenie zaprojektowane z myślą o przeniesieniu bohatera z suchego środowiska na dno oceanu” – mówi Marshall. „Zjeżdża się windą w komorze ciśnieniowej, a potem, zanim stanie się na dnie oceanu, drzwi się otwierają i dopiero wtedy można wyjść na zewnątrz”.

 

Przez cały czas pracy nad filmem kluczowe znaczenie miało oświetlenie. Operator filmowy Bazelli i jego ekipa zdalnie kontrolowali światło i cienie widoczne na planie, dostosowując w razie potrzeby każdy szczegół. „Bojan był w stanie stworzyć atmosferę i nastrój, które wzbogaciły film, podniosły poziom adrenaliny i jakość obrazu” – mówi Davis.

 

Technika „Dry-for-wet” miała również duży wpływ na sposób, w jaki aktorzy poruszali się w określonych sekwencjach, oraz sposób wykonywania wyczynów kaskaderskich. Koordynator kaskaderów Mark Rayner był odpowiedzialny za stworzenie takielunku i innych urządzeń zaprojektowanych do naśladowania siły grawitacji i uzyskanie iluzji chodzenia pod wodą. „Kiedy po raz pierwszy przeczytałem scenariusz, byłem bardzo podekscytowany, ponieważ było w nim mnóstwo scen akcji”, mówi Rayner. „Kiedy Will powiedział, że wiele z nich będziemy kręcić na sucho, byłem trochę zaskoczony. Gdy koordynujesz pracę kaskaderów, zwykle oznacza to pracę z wykorzystaniem ogromnej ilości energii i dużą prędkością, ale w tym przypadku, odgrywając sceny pod wodą, pomyślałem, że będziemy musieli wszystko spowolnić, i to będzie prawdziwym wyzwaniem”.

 

„Początkowo planowaliśmy, że aktorzy będą nosili opaski na kolana i łokcie, które spowolnią ich ruchy i stworzą iluzję ruchu pod wodą”, kontynuuje Rayner, „ale kiedy już przywdzialiśmy skafandry, same w sobie były dość autentyczne, po prostu ciężkie i powolne. Bez dodawania efektów wizualnych ruch na monitorach wyglądał tak, jakby odbywał się pod wodą bez żadnej pomocy. Wszyscy mieliśmy mieszane uczucia co do pracy w skafandrach. Wyglądają autentycznie, ale stanowiły też dla wszystkich wyzwanie, nawet dla kaskaderów. Trudno było zawisnąć na linie i czekać na kamerę lub odpowiednie oświetlenie, ze stoma funtami zawieszonymi na własnym ciele, a potem w jednej chwili przejść do akcji”.

 

Kombinezony do nurkowania Poseidon, które noszą członkowie załogi, gdy znajdują się poza środowiskiem stacji, zostały zaprojektowane i stworzone przez nagradzane studio Legacy Effects ze świadomością, że w niektórych scenach będą suche, a w innych zanurzone w wodzie. „Staraliśmy się, aby były jak najlżejsze i elastyczne”, mówi kluczowy projektant Legacy Richard Landon, odpowiedzialny za kombinezony. „Musieliśmy jednak zrobić je w taki sposób, aby można było je całkowicie zanurzyć w wodzie i żeby i nie nabierały wody”.

 

Stanowiło to wyzwanie, ponieważ lżejsze materiały, takie jak spieniony poliuretan lub guma piankowa, pochłaniają wodę w taki sam sposób jak gąbki. Landon i jego zespół opracowali rodzaj sztywnej skorupy, egzoszkieletu, inspirowany różnymi skafandrami kosmicznymi używanymi przez NASA. Zespół Legacy wykonał twarde plastikowe wersje kombinezonów przy użyciu drukarek 3D. Formy były wykonane z poszczególnych elementów skafandrów, a faktyczne kostiumy zostały wykonane przy użyciu tych form. Były zasadniczo dwa rozmiary – jeden dla mężczyzn i mniejsza wersja dla kobiet – choć każdy kostium był dostosowany także do ciał aktorów.

 

W sumie wyprodukowano dziewięć kombinezonów – po jednym dla każdego z głównych aktorów, z kombinezonami kaskaderskimi dla Stewarta i Henwicka oraz jednym dodatkowym kombinezonem kaskaderskim dla męskich członków obsady. Kombinezony, które ważyły od 65 do 100 funtów, mogły wytrzymać zanurzenie w wodzie i podwieszenie z sufitu. Aby wesprzeć plecy aktorów, wewnątrz kostiumów wbudowano wsporniki w rodzaju plecaka, a podkładki na ramionach oraz paski i uprzęże również pomogły w bardziej równomiernym rozłożeniu ciężaru.

 

„Codziennie miałam sto funtów na plecach” – mówi Stewart. „Nie mogłam zrobić dwóch kroków, żeby się nie spocić. To było bardzo ciężkie. Ale są takie momenty w tej historii, których nie można zagrać bez doświadczenia tego surowego i pełnego stresu środowiska, i które dzięki tym skafandrom stało naszym udziałem, i tak naprawdę codziennie na to czekałam. Nie chciałam się hiperwentylować i udawać, że wyglądam na przerażoną. Potraktowałam to jak wyzwanie”.

 

„Pierwszego dnia, w którym założyłem skafander, moją pierwszą myślą było to, że nie będę w stanie dokończyć filmu – nie będę w stanie tego zrobić” – dodaje aktor wcielający się w rolę Smitha, John Gallagher, Jr. „Potem zdaliśmy sobie sprawę, że wszyscy tak właśnie się czuliśmy i musieliśmy wymyślić sposób, jak rozwiązać ten problem. Na planie dużo improwizowaliśmy, po prostu zastanawialiśmy się, jak będziemy nosić te rzeczy. Ale potem widzi się ujęcie na monitorze, widzisz Kristen Stewart kroczącą po wodzie w tym czymś i wygląda to niesamowicie. Wrażenie jest tak mocne, że myślisz, OK, muszę to znieść, bo jeśli to wygląda tak fajnie, to jest tego warte”.

 

Aby doświetlić aktorów, kombinezony zostały oplecione wieloma kablami, z sześcioma różnymi kanałami oświetlenia wewnątrz hełmu: dwoma „światłami policzków”, dwoma „światłami brwi” oraz tak zwanym „daszkiem”, ze światłami po lewej i po prawej stronie. Kombinezony miały również z tyłu małe elektroniczne wyświetlacze zaprojektowane tak, aby wyglądały jak monitory procentowe tlenu/CO2.

 

Światła pozwoliły filmowcom dodać subtelne wizualne wskazówki do scen. „Dodawaliśmy odrobinę zieleni, gdy chcieliśmy, by woda wydawała się mętna, lub odrobinę czerwieni, aby scena wyglądała na bardziej intensywną”, mówi Landon. „Jest też kilka scen, w których gasną wszystkie światła, ponieważ pojawia się czarny charakter i znajdują się na dnie oceanu”.

 

Do sekwencji, w których spotykają się twarzą w twarz z istotami z głębin i są zmuszeni do walki, zaprojektowano specjalne poręczne karabiny, które mistrz Ed Borasch, Jr. opisuje jako „broń na hiper-steroidach. Wszystkie działy głowiły się nad sposobami ukazania, jakimi twardzielami są członkowie naszej załogi pod wodą”.

 

Po zakończeniu zdjęć w Nowym Orleanie, Eubank i kierownik ds. efektów wizualnych Blair Clark rozpoczęli długi i intensywny proces montażu w Los Angeles, współpracując z wiodącym domem efektów wizualnych MPC (Moving Picture Company), który wyprodukował nagradzane prace w takich filmach jak Księga dżungli, Życie Pi i Harry Potter i Insygnia Śmierci: część 2. Zespół efektów wizualnych musiał sprawić, by całość sprawiała wrażenie, jakby akcja rozgrywała się pod wodą, niezależnie od tego, czy ruch wody jest realistyczny a ruchy postaci zgodne z ruchami ciała na tak niesamowitej głębokości.

 

MPC ożywiło także przerażające stworzenia z filmu. Clinger oparty jest zarówno na kałamarnicach, jak i pąklach, i jest szybki, groteskowy i drapieżny, a półprzezroczysty Duch, inspirowany meduzą, jest bardziej eteryczny. Wreszcie olbrzymi Behemot, niewidoczny aż do dramatycznych sekwencji końcowych filmu, łączy elementy obu, by stać się największym potworem morskim.

 

„Behemoth jest zasadniczo gniazdem lub gospodarzem dla setek i setek Clingerów”– mówi Jared Purrington, współproducent, który był także twórcą scenariusza do GŁĘBI STRACHU i który wcześniej współpracował z Eubankiem przy jego filmie Sygnał. „Ponieważ jest tak ogromny, inne lgną do niego. Behemot jest miejscem, w którym inne potwory mają swój początek. Jest tak duży, że sam dla siebie jest ekosystemem”.

 

Producent Davis dodaje: „Te stworzenia są złoczyńcami w naszym filmie. Nie da się robić takich filmów, jeśli nie jest się całkowicie i beznadziejnie zakochanym w potworach. Zatem dla nas to, w jaki sposób i kiedy pokazujemy te potwory, było w każdym ujęciu najważniejsze. Wszystko dokładnie zaplanowaliśmy, co do najdrobniejszego szczegółu”.

 

Stworzenia są nie tylko przerażające, ale także zwiększają ciężar gatunkowy GŁĘBI STRACHU. „Ten film po części opowiada o odwiecznym temacie, jakiem jest pycha człowieka i poczucie, że możemy po prostu poznać dowolną część natury bez żadnych konsekwencji”, mówi Gallagher, Jr. „Ci ludzie w pewnym sensie wiercą zbyt głęboko, idą za daleko i zaglądają pod każdy kamień. Nie wiadomo, co się tam znajdzie”.

 

„To porywający thriller o konsekwencjach, jakie wiążą się z przywłaszczeniem rzeczy, które nie należą do ciebie, w coraz mniejszym stopniu nasza Ziemia jest dla nas tajemnicą”, mówi o filmie Stewart. „To opowieść o przetrwaniu i o grupie ludzi, którzy tak naprawdę się nie znają, by pod koniec przekonać się, że łączy ich tylko to, że wszyscy są ludźmi”.

 

Jak podsumowuje Eubank: „Ten film ma wiele zwrotów akcji i niespodzianek czających się za każdym rogiem. Mamy nadzieję, że publiczność da się naszemu filmowi porwać”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

O OBSADZIE

 

KRISTEN STEWART (Norah Price) jest młodą hollywoodzką aktorką, która cieszy się ogromnym uznaniem, niezwykle utalentowaną i rozchwytywaną. W roku 2015, jako pierwsza amerykańska aktorka została wyróżniona Cezarem dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w filmie Oliviera Assayasa, Sils Maria, w którym grała u boku Juliette Binoche. Za film odebrała kilka innych nagród, w tym dla najlepszej aktorki drugoplanowej od: NYFCC, BSFC, BOFCA and NSFC. W styczniu 2017, Kristen Stewart zadebiutowała jako reżyserka, filmem Come Swim, który miał premierę na Festiwalu Filmowym w Sundance, w tym samym roku.

Jesienią tego roku na ekrany wszedł film wytwórni Sony z udziałem Stewart, Aniołki Charliego, w reżyserii Elizabeth Banks. Aktorka gra też tytułową rolę Jean Seberg w filmie Amazon Studios, Seberg.

Widzowie na całym świecie poznali Stewart w 2002 roku, za sprawą jej porywającej kreacji w filmie Azyl u boku Jodie Foster. Światową sławę zdobyła dzięki roli Belli Swan w popularnej serii Zmierzch. Saga zarobiła na świecie ponad 3,3 miliarda dolarów, a składa się z 5 filmów. Kristen zagrała też w kasowym przeboju studia Universal, Królewna Śnieżka i Łowca, oraz ekranowej adaptacji powieści Jacka Kerouaca, W drodze w reżyserii Waltera Sallesa. 

W swojej karierze Stewart miała okazję wcielić się w wiele wymagających warsztatu aktorskiego postaci w takich filmach, jak Adventureland, Wszystko za życie (w reżyserii Seana Penna), The Runaways: Prawdziwa historia, Witamy u Rileyów, Trudna miłość, The Yellow Handkerchief, Co jest grane?, W świecie kobiet, Posłańcy, Zathura – Kosmiczna przygoda, Ucieczka w milczenie, Dzikie plemię, Łapcie tę dziewczynę, Mroczne dziedzictwo, Cold Creek Manor, Witamy w naszej dzielnicy, Camp X-Ray, Motyl Still Alice, Anestezja, American Ultra, Przebudzeni, w dramacie wojennym Anga Lee Najdłuższy marsz Billy’ego Lynna oraz Lizzie. Nowsze, ciekawe filmy z udziałem aktorki to Personal Shopper Oliviera Assayasa, Śmietanka towarzyska Woody’ego Allena, Kobiecy świat Kelly Reichardt oraz JT Leroy.

Kristen Stewart mieszka w Los Angeles.

 

VINCENT CASSEL (Lucien) jest pracowitym oraz cenionym aktorem, znanym z tego, że wybiera trudne role i stapia się z granymi przez siebie postaciami. Cassel zaczynał karierę we Francji w roku 1988, małymi rolami w filmach telewizyjnych i kinowych. W roku 1995 zwrócił na siebie uwagę w uznanym przez krytykę filmie Mathieu Kassovitza, Nienawiść, w którym grał młodego chłopaka z problemami, z biednych, paryskich przedmieść. Za tę rolę otrzymał swoje pierwsze nominacje do Cezara dla najlepszego aktora i najbardziej obiecującego aktora.

Po tym przełomowym filmie, Cassel zagrał w ponad 35 innych, we Francji i Stanach Zjednoczonych. Wśród francuskich produkcji warto wymienić Apartament Gillesa Mimouni, Nieodwracalne Gaspara Noe, Dobermann Jana Kounena oraz film Jacquesa Audiarda, Na moich ustach, za który aktor zdobył swoją trzecią nominację do Cezara.

W roku 2010 można było zobaczyć Cassela w Czarnym łabędziu Darrena Aronofsky’ego, filmie który zdobył nominacje do Oscara, Złotego Globu, Critics Choice oraz Independent Spirit dla najlepszego filmu, a także prestiżową nominację Screen Actors Guild dla najlepszej obsady. 

Przed tym filmem, Cassel zagrał w serii Jean-Françoisa Richeta, Wróg publiczny numer 1, część 1 i część 2. Dwuczęściowy film opowiada prawdziwą historię Jacquesa Mesrine, który stał się najsłynniejszym przestępcą we Francji w latach siedemdziesiątych. Przez blisko dwadzieścia lat Mesrine, który był arcywrogiem dla jednych, a cichym bohaterem dla innych, dokonał wielu śmiałych napadów na banki, ucieczek z więzienia oraz sprytnie zmieniał tożsamość. Film zdobył uznanie krytyki na całym świecie oraz odniósł sukces kasowy we Francji, gdzie otrzymał aż dziesięć nominacji do Cezara, odbierając dwie statuetki – dla najlepszego aktora i reżysera. Za tę kreację Cassel zdobył też nagrodę Lumiere, Etoile D’Or oraz na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Tokio.

Cassel wystąpił w szeregu filmów anglojęzycznych, jak Jefferson w Paryżu Jamesa Ivory, Elizabeth  Shekhara Kapura, Joanna d’Arc, Luca Bessona, Rachunek sumienia Paula McGuigana, Shreku Andrew Adamsona i Vicky Jenson,  Blueberry Jana Kounena, Wykolejony Mikaela Håfströma oraz Wschodnie obietnice i Niebezpieczna metoda Davida Cronenberga. Zagrał też w dwóch częściach serii Stevena Soderbergha, Ocean’s Twelve: Dogrywka i Ocean’s 13. Inne filmy z udziałem aktora to Trans Danny’ego Boyle’a oraz Jason Bourne Paula Greengrassa.

Cassel gra też w międzynarodowych produkcjach, ostatnio w dwóch brazylijskich filmach, O Grande Circo Mistico w reżyserii Carlosa Dieguesa oraz O Filme da Minha Vida Seltona Mello; we włoskim obrazie Tale of Tales reżysera Matteo Garrone,  nominowanym w 2015 roku do Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes, a także w australijskim filmie Partisan w reżyserii Ariela Kleimana.

W zeszłym roku Cassel zagrał w filmie koreańskiego reżysera Choi Kook-hee, Gukgabudo-ui Nal (Default) i ukończył zdjęcia do filmu chińskiego reżysera Petera Ho-Sun Chana, Li Na: My Life. Najnowsze, głośne filmy francuskie z udziałem aktora to L’Empereur de Paris Jean-François Richeta i Hors Normes Oliviera Nakache & Érica Toledano. Niedługo będzie można zobaczyć go w trzecim sezonie popularnego serial HBO Westworld.

Cassel jest szefem studia filmowego, 120 Films, założonego w 1997 roku. W ramach tego projektu powstały takie produkcje jak Shabbat Night Fever, Nieodwracalne, Blueberry, Tajni agenci, Sheitan, Wróg publiczny numer 1, część 1 i część 2 oraz Notre jour viendra.

 

JESSICA HENWICK (Emily) najszerzej znana jest z roli Coleen Wing w serialu zrealizowanym przez Marvel/Netflix Iron Fist oraz Nymerii Sand w hicie HBO Gra o tron. Ostatnio ukończyła zdjęcia do filmu studia Paramount, Monster Problems, u boku Dylana O’Briena oraz do filmu studia Legendary, Godzilla vs. Kong, w reż. Adama Wingarda, u boku Alexandra Skarsgårda, Rebeki Hall i Eizy Gonzalez.

W zeszłym roku Henwick zagrała w drugim sezonie Iron Fist na Netflix. Ponadto była muzą najnowszego filmu krótkometrażowego Kenzo, Yo! My Saint, w reżyserii Any Lily Amirpour. Inne, telewizyjne role aktorki to The Defenders na Netflix, Fortitude dla Sky Atlantic;  Lewis na ITV; serial Petera Moffata, Silk dla stacji BBC; The Thick of It oraz Spirit Warriors, w którym jako pierwsza aktorka o azjatyckich korzeniach zagrała główną rolę w brytyjskim serialu telewizyjnym.

Filmy fabularne Henwick to, między innymi, Nowość, w reżyserii Drake’a Doremusa, z udziałem Nicholasa Houlta, Lai Costy i Danny’ego Hustona; Gwiezdne Wojny: Przebudzenie mocy; Balsa Wood studia Ochromi Films i BFI; oraz Sun Never Sets. Ostatnio Henwick napisała scenariusz i zagrała w filmach krótkometrażowych In the Heart of the Forest oraz Baliko.

 

JOHN GALLAGHER, JR. (Smith) niedawno zakończył zdjęcia do kilku głośnych projektów filmowych i serialowych, w tym popularnego serialu na HBO, Westworld; Nowoczesna miłość dla Amazon Studios z Sofią Boutellą, Anne Hathaway, Tiną Fey i Devem Patel; The Best of Enemies, z Samem Rockwellem, Taraji P. Henson dla STX Films; oraz Larry Amblin Partners, opartym na krótkometrażowym horrorze Jacoba Chase.

Ostatnio można było zobaczyć Johna Gallaghera w filmie Smak zemsty.Peppermint u boku Jennifer Garner (Lakeshore Entertainment); w Sadie Megan Griffiths  z Melanie Lynskey i Tonym Hale, który miał premierę na festiwalu South by Southwest; w Złe wychowanie Cameron Post, nagrodzonym Grand Jury Prize na Festiwalu Filmowym w Sundance w roku 2018, u boku Chloë Grace Moretz. Inne projekty, o których warto wspomnieć to Hush Mike’a Flanagana, wyprodukowany przez Blumhouse dla Netflix; Cloverfield Lane 10 Paramount/Bad Robot, z Mary Elizabeth Winstead i Johnem Goodmanem; Przechowalnia numer 12 z Brie Larson, Ramim Malekiem i Lakeith Stanfield; The Belko Experiment Jamesa Gunna i Grega McLeana, Co nas kręci, co nas podnieca Woody’ego Allena (Sony Pictures) oraz Margaret Kennetha Lonergana.

Na małym ekranie Gallagher, Jr. grał Jima Harpera w serialu Aarona Sorkina, Newsroom (HBO); Christophera Kitteridge w Olive Kitteridge (HBO) Lisy Cholodenko, u boku Frances McDormand i Richarda Jenkinsa; Zacha w kultowym serialu W potrzebie (HBO) oraz Lucasa w odcinku serialu Easy Joe Swanberga (Netflix).

Gallagher, Jr. często występuje na Broadwayu. Debiutował w nagrodzonej Pulitzerem sztuce Davida Lindsay-Abaire Rabbit Hole. Zdobył nagrodę Tony® za oryginalną rolę Moritza Stiefela w Spring Awakening (nagroda GRAMMY® w kategorii best musical theater album w roku 2008); zagrał w scenicznej adaptacji rock opery punkrockowej kapeli Green Day, American Idiot (nagroda GRAMMY w 2011 roku w kategorii best musical theater album); wystąpił u boku Marka Rylance w cenionej sztuce Jeza Butterwortha, Jerusalem; wcielił się też w postać Edmunda Tyrone w Long Day’s Journey into Night, partnerując takim aktorom jak Jessica Lange, Gabriel Byrne i Michael Shannon. Wystąpił też w amerykańskiej premierze spektaklu Nassim Nassima Soleimanpoura na deskach New York City Center’s Stage II. Inne role w spektaklach Off-Broadway to Port Authority Conora McPhersona oraz Farragut North Beau Willimona. Kolejny projekt aktora to powrót pod skrzydła reżysera American Idiot Michaela Mayera w nowym musicalu Avett Brothers Swept Away na deskach Berkeley Repertory Theatre.

MAMOUDOU ATHIE (Rodrigo) niedawno mogliśmy obejrzeć u boku Hugh Jackmana, Very Farmigi i J.K. Simmonsa w filmie Jasona Reitmana, Pewny kandydat. Jak nie zostać prezydentem, wprowadzonego do kin przez Sony Pictures w zeszłym roku, po premierze na Telluride Film Festival oraz Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto w 2018 roku. Athie gra AJ Parkera, młodego reportera The Washington Post, który zaczyna darzyć ciepłymi uczuciami kandydata na prezydenta, Gary’ego Harta (Jackman), jedocześnie próbując napisać jego pełny profil. W roku 2019 Athie zagrał u bokju Brie Larson w jej debiucie reżyserskim, Sklep z jednorożcami, który miał premierę w roku 2017 na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto i trafił na platformę Netflix w maju tego roku.

Inne filmy Athiego, oprócz GŁĘBI STRACHU, to Uwolnione uczucia Prentice Penny’ego, u boku Courtney’a B. Vance’a i Niecy Nash na Netflix. Uwolnione uczucia opowiada historię młodego człowieka (Athie), który chce zrobić karierę jako sommelier, a jednocześnie zmaga się z oczekiwaniami ojca, pragnącego, by syn przejął rodzinny biznes barbecue. W roku 2020, Athie wejdzie na plan zdjęciowy Jurassic World 3.

Athie zagrał w przeboju festiwalu Sundance, Patti Cake$, nominowanym do Independent Spirit Award za najlepszy debiut fabularny. Zagrał też w filmie Jamesa Ponsoldta, The Circle. Krąg, opartym na powieści Dave’a Eggersa, u boku Emmy Watson i Toma Hanksa. W telewizji Athie zagrał rolę  Grandmastera Flasha w serialu Baza Luhrmanna The Get Down, dostępnego na platformie Netflix. Obecnie można go oglądać w serialu Facebooka, Sorry for Your Loss z Elizabeth Olsen.

Mamoudou zadebiutował w teatrze u boku Diane Lane i Tony’ego Shalhouba w sztuce The Mystery of Love and Sex na deskach Lincoln Center Theater, zdobywając uznanie krytyków.

Aktor mieszka w Nowym Jorku i jest absolwentem Yale School of Drama.

T.J. MILLER (Paul) jest jednym z najpopularniejszych komików na świecie, a na pewno na półkuli północnej. Od ponad 15 lata stara się rozśmieszać publiczność, a jego altruistyczne motto brzmi, iż życie jest w zasadzie tragiczne i najlepsze co można zrobić, to zapewnić innym chwilową ucieczkę, właśnie poprzez komedię. 

Od 15 lat na całym świecie, dzieli się swoimi obserwacjami o absurdach rzeczywistości. Jego godzinne programy T.J. Miller: No Real Reason (Comedy Central) oraz T.J. Miller: Meticulously Ridiculous (HBO), można pobierać ze wszystkich platform, na których są dostępne. Wyprodukował też dwa albumy muzyczne, Extended Play E.P., mieszankę hip hopu, popu i fokla z 41 utworami oraz Illegal Art Remixtape, dostępne na iTunes i innych platformach, oferujących pseudo-muzykę.

Miller użyczył głosu Gene’owi w filmie Emotki. Film oraz Fredowi w nagrodzonym Oscarem filmie animowanym Disneya, Wielka szóstka. Miller brzmi jak stara drag queen po całej nocy balowania i palenia, więc użyczył też głosu Mieczykowi Thorstonowi w nominowanych od Oscara filmach animowanych Jak wytresować smoka. Zagrał Augiego w pierwszym filmie w technologii poklatkowej, który miał ograniczenie wiekowe, Hell and Back, z Nickiem Swardsonem, oraz Pyszałka w Epoka lodowcowa: Mamucia gwiazdka. W telewizji podkłada głos pod Robbiego z Wodogrzmoty Małe, Mieczyka Thorstona w serialu Jeźdźcy smoków, Brada w High School USA!, Randy’ego w Nie ma jak w rodzinie oraz wulkan w Głowie rodziny. Nie można też pominąć programu The Gorburger Show, tak dziwacznego, że trzeba go wyszukać w Google, żeby zrozumieć, o co chodzi.

Jego nie-animowaną twarz widzowie mogą kojarzyć z adaptacji komiksu Deadpoola, wytwórni Fox, najbardziej kasowego filmu z ograniczeniem wiekowym w historii kina, Transformers 4, Komediowego serialu HBO Pete’a Holmesa, Crashing, komediowego serialu na HBO Mike’a Judge’a, Dolina Krzemowa, za który zdobył nagrodę Critics’ Choice Award dla najlepszego aktora drugoplanowego w komedii telewizyjnej, czy chociażby Goodwin Games, zdjętego z anteny po siedmiu odcinkach. (Aktor występował też w Carpoolers z Jerry’m O’Connellem, serialu zdjętym z anteny po 13 odcinkach) Pojawiał się też dość regularnie w programie Chelsea Lately.

Miller wystąpił w około 25 filmach - przebijając pod tym względem Fabia (w tym w Rekinado  5: Efekt płetwiarniany). Filmy z jego udziałem to Projekt: Monster, Dziewczyna z ekstraklasy, Przyjaciel do końca świata, Era rocka, Nasz brat idiota, Yogi Bear 3D (jako Ranger Jones, jego najlepsza rola w karierze), Niepowstrzymany, Idol z piekła rodem, Niezły Meksyk, Jak by to sprzedać oraz w filmie bliskiego przyjaciela, Jaya Baruchela, Goon: Last of the Enforcers.

Najnowsze projekty Millera to Firmowa gwiazdka, z Jasonem Batemanem i Jennifer Aniston, Player One, w reżyserii Stevena Spielberga oraz Deadpool 2. Miller mieszka w Nowym Jorku, gdzie stara się znaleźć sens w niepewnej rzeczywistości.

Przede wszystkim jednak, jest komikiem. Jego standup nosi tytuł „Smooth Like Fire, Hip Like Lincoln”. Będzie pracował do śmierci, dla waszej przyjemności. Kocha was i zaprasza na swoje występy.

O TWÓRCACH FILMU

 

WILLIAM EUBANK (Reżyseria) zaczynał karierę w Panavision, gdzie nadzorował projekt integracji kamer HD w takich filmach jak Zakładnik i Superman: Powrót. Pierwszy film fabularny Eubanka, Love, zlecił mu alternatywny zespół rockowy Angels & Airwaves. Film przyniósł twórcy nieoczekiwany sukces i pokazywano go na wielu festiwalach. Na Festiwalu Filmowym w Santa Barbara zdobył nagrodę „Best of the Fest”. Eubank był scenarzystą, reżyserem, operatorem i kierownikiem produkcji filmu. Po Love, Eubank był drugim reżyserem filmu wytwórni 20th Century Fox, Władza, z udziałem Marka Wahlberga i Russella Crowe.

W jego drugim filmie fabularnym, Sygnał, do którego współtworzył scenariusz, zagrali Laurence Fishburne, Olivia Cooke, Brenton Thwaites i Beau Knapp. Film miał premierę na Festiwalu Filmowym w Sundance w roku 2014, gdzie zdobył uznanie krytyki. W tym samym roku Focus Features wprowadził go na ekrany kin. Po GŁĘBI STRACHU, reżyser zajmie się pracą nad Warbot, z Chernin Entertainment, filmem na podstawie własnego pomysłu.

 

PETER CHERNIN (Produkcja), CEO wytwórni filmowo-telewizyjnej, Chernin Entertainment, wyprodukował filmy fabularne Geneza planety małp, Ewolucja planety małp oraz Wojna o planetę małp, reaktywując cykl dla nowego pokolenia i zdobywając za każdą część nominacje do Oscara. Inne filmy producenta to nominowane do Oscara produkcje, Ukryte działania, reżysera  Ted Melfi, z Taraji P. Henson, Octavią Spencer i Janelle Monáe, Król rozrywki z udziałem Hugh Jackmana; komedie Gorący towar z Sandrą Bullock i Melissą McCarthy, Agentka z Melissą McCarthy oraz Judem Law i Babskie wakacje z udziałem Amy Schumer i Goldie Hawn; Osobliwy dom Pani Peregrine Tima Burtona z Evą Green; dramat Między nami góry, z Idrisem Elba i Kate Winslet; thriller science fiction Niepamięć, z Tomem Cruisem i Morganem Freemanem w rolach głównych; komediodramat Mów mi Vincent z Billem Murrayem i Melissą McCarthy; dramat kryminalny Brudny szmal z Tomem Hardy, Noomi Rapace i Jamesem Gandolfini, Czerwona jaskółka Francisa Lawrence’a z Jennifer Lawrence; Tolkien w reżyserii Dome Karukoskiego, z Nicholasem Houltem i Lily Collins; oraz animowana komedia przygodowa, Tajni i fajni, z udziałem Willa Smitha i Toma Hollanda. Nadchodzące projekty Chernin Entertainment to trylogia Fear Street, oparta na serii książek R.L. Stine’a.

Firma wyprodukował też popularny serial Fox, Jesse i chłopaki a obecnie jest producentem serialu obyczajowego dla Apple, Truth Be Told z udziałem Octavii Spencer oraz See, z Jasonem Momoa, w reżyserii Stevena Knighta i Francisa Lawrence’a.

 

JENNO TOPPING (Produkcja) pełni funkcję President of Film and Television at Chernin Entertainment, nadzorując produkcję filmów fabularnych, telewizyjnych i innych formatów.

Jako producentka, Topping czuwała nad produkcją i nadzorowała wiele znanych filmów, w tym nominowany do Oscara film fabularny Ukryte działania, w reżyserii Teda Melfi, z udziałem Taraji P. Henson, Octavii Spencer i Janelle Monáe; oraz Króla rozrywki, musicalu z muzyką oryginalną, w którym główną rolę zagrał Hugh Jackman.

Topping jest też producentką animowanego filmu przygodowego, Tajni i fajni, z udziałem Willa Smitha i Toma Hollanda; Tolkien, o życiu J.R.R. Tolkiena, w reżyserii Dome’a Karukoskiego, z udziałem Nicholasa Houlta i Lily Collins; Czerwona jaskółka w reżyserii Francisa Lawrence’a, z udziałem Jennifer Lawrence; Między nami góry, z udziałem Idrisa Elby i Kate Winslet; Osobliwy dom Pani Peregrine w reżyserii Tima Burtona; Agentki, w reżyserii Paula Feiga, z udziałem Melissy McCarthy; Babskich wakacji, z Amy Schumer i Goldie Hawn; Randka na weselu z udziałem Zaca Efrona, Adama Devine, Anny Kendrick i Aubrey Plaza; Mów mi Vincent z Billem Murrayem i Melissą McCarthy; Brudny szmal z udziałem Jamesa Gandolfini i Toma Hardy; Exodus: Bogowie i królowie w reżyserii Ridleya Scotta, z udziałem Christiana Bale oraz Gorący towar z Sandrą Bullock i Melissą McCarthy, najbardziej kasowej komedii 2013 roku. Topping była producentką wykonawczą nominowanych do Oscara przebojów kinowych, Ewolucja planety małp i Wojna o planetę małp.

Inne filmy Topping to Country Strong z Gwyneth Paltrow i Timem McGraw; Złów i wypuść, na podstawie scenariusza i w reżyserii Susannah Grant, z udziałem Jennifer Garner; oraz filmy z serii Aniołki Charliego.

W Chernin Entertainment Topping nadzoruje seriale telewizyjne, w tym See dla Apple oraz kilka prestiżowych seriali, obecnie w produkcji, jak Truth Be Told dla Apple. Chernin Entertainment wyprodukował też nagradzany Emmy, popularny serial dla Fox, Jesse i chłopaki.

Topping wcześniej była w kierownictwie HBO Films, gdzie pracowała przy produkcji nominowanego do Złotego Globu filmu Nocna zmiana z Kathy Bates, oraz zdobywcy Emmy i Złotego Globu, Rasputin z Sir Ianem McKellenem i Alanem Rickmanem w 1995 roku.

 

KEVIN HALLORAN (Produkcja wykonawcza) ostatnio wyprodukował film Le Mans’ 66 z Mattem Damonem i Christianem Balem. Inne filmy, przy których pełnił tę rolę to nominowany do Oscara film Ukryte działania, z Taraji P. Henson i Octavią Spencer, Woda dla słoni z Reese Witherspoon i Robertem Pattinsonem, Wspólna chata z Billym Crystalem, Dobra wróżka i Eragon dla Twentieth Century Fox; Czerwony świt dla MGM; Ramię za milion dolarów i Most do Terabithii dla Disneya.

Pochodzący z Indiany Halloran, mogący poszczycić się filmografią złożoną z ponad 40 filmów fabularnych, zaczynał karierę ponad 30 lat temu jako asystent na planie serialu Shelly Duval, Faerie Tale Theatre. Niedługo później został location managerem i w tej roli pracował przy Powwow Highway oraz cenionym przez krytykę serialu telewizyjnym Prezydencki poker, oraz wielu innych. Następnie wszedł na szczebel kierownictwa produkcji przy takich filmach jak Płytki Hal, Dom z piasku i mgły oraz klasyku kina niezależnego, The Minus Man.

 

BRIAN DUFFIELD (Scenariusz), jest pierworodnym synem Briana i Brendy Duffield z Pensylwanii, misjonarzy w Irlandii. Pisaniem scenariuszy zajął się, ponieważ w dzieciństwie nie wolno mu było oglądać telewizji ani filmów. Duffield znalazł na to sposób, przemycając do domu książki na podstawie scenariuszy oraz powieści z serii o Harrym Potterze i horrory Stephena Kinga. Po pewnym czasie zaczął pisać własne scenariusze. Brian ukończył Messiah College & Temple University w roku 2008 i jest zawodowym scenarzystą od 2010 roku, kiedy sprzedał scenariusz Your Bridesmaid Is a Bitch firmie Skydance Productions, w tym czasie pracując jeszcze w fabryce tekstylnej w Vernon, Calif.

Duffield napisał scenariusz do filmu Opiekunka, w reżyserii McG oraz Zbuntowana, kontynuacji Niezgodnej, w reżyserii Roberta Schwentke. Na swoją premierę czeka reżyserski debiut Duffielda, Spontaneous, film wyprodukowany przez Awesomeness, z udziałem Katherine Langford. Duffield obecnie pracuje nad pilotem Goldfish dla Universal Cable Productions.

Obecnie mieszka w Los Angeles.

 

ADAM COZAD (Scenariusz) dorastał w Chico w Kalifornii. Uczęszczał do Trinity University w Teksasie, gdzie zdobył dyplom na wydziale historii i ekonomii. Zamierzał właśnie wstąpić do straży pożarnej, kiedy udało mu się sprzedać swój pierwszy scenariusz wytwórni Paramount. Na jego podstawie powstał film Jack Ryan: Teoria chaosu, w reżyserii Kennetha Branagha, z udziałem takich gwiazd jak Chris Pine, Kevin Costner i Keira Knightley. Cozad napisał scenariusz do filmu Tarzan: Legenda dla Warner Bros., z udziałem Alexandra Skarsgårda, Samuela L. Jacksona i Margot Robbie, w reżyserii Davida Yatesa. Cozad pracował też anonimowo nad nowym filmem Bloodshot, który Sony Pictures wprowadzi do kin w lutym 2020 roku. Zaadaptował też kilka powieści na potrzeby scenariuszy, w tym bestseller New York Timesa, Kodeks zdrady dla Paramount, nagrodzoną Pulitzerem powieść Larry’ego McMurtry, Lonesome Dove dla studia Sonar, powieść Marka Greaney’a The Gray Man dla New Regency, powieść Patricka Lee, Runner dla Warner Bros., oraz bestsellerowe wspomnienia Clintona Romeshy, Red Platoon dla Sony Pictures. Cozad mieszka z żoną i córką w Manhattan Beach, w Kalifornii.

BOJAN BAZELLI, ASC (Zdjęcia) ma doskonałe oko do zdjęć i jest niezwykle oryginalnym operatorem. Obecnie pracuje przy filmie w reżyserii Roberta Schwentke, Snake Eyes, spinoffie  G.I. Joe, w którym główny bohater wyrusza z misją pomszczenia śmierci ojca. Bazelli jest też autorem zdjęć do 6 Underground, najdroższego filmu Netflix, w reżyserii Michaela Baya, z udziałem Ryana Reynoldsa.

Bazelli pracował też z reżyserem Gorem Verbinskim przy filmie Lekarstwo na życie. Z tym samym reżyserem Bazelli zrealizował film Jeździec znikąd, z udziałem Johnny’ego Deppa i Armiego Hammera oraz horror psychologiczny, The Ring. W 2016 mogliśmy oglądać dwa filmy ze zdjęciami Bazelli: doceniony przez krytykę fabularny remake Mój przyjaciel smok, Disneya, w reżyserii Davida Lowery oraz Spectral, thriller z elementami science fiction, o losach pewnej jednostki specjalnej, która wyrusza do walki z nieziemskimi istotami, atakującymi Nowy Jork.

Długa lista filmów ze zdjęciami Bazelli’ego, obejmuje też kultowe musicale: Era rocka w reżyserii Adama Shankmana, z udziałem takich gwiazd jak Tom Cruise, Alec Baldwin, Catherine Zeta-Jones, Paul Giamatti, Russell Brand i Mary J. Blige; Burleska, z gwiazdami popu Cher i Christiną Aguilerą oraz wielki przebój, Lakier do włosów w reżyserii Shankmana. Charakterystyczny styl wizualny Bazelli’ego widzowie mogą dostrzec też w filmie Mr. & Mrs. Smith w reżyserii Douga Limana, z udziałem Brada Pitta i Angeliny Jolie.

Bazelli, który został doceniony za najlepsze zdjęcia w latach 1996 i 1998 przez prestiżową organizację American Independent Commercial Producers (AICP), odcisnął głęboki ślad w ewolucji sztuki i technologii realizacji reklam telewizyjnych. Jest jednym z niewielu operatorów, który odebrał ten zaszczyt dwukrotnie w historii tego wydarzenia, jest też dumnym posiadaczem nagród Gold i Silver Clio.

Bazelli jest członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) oraz American Society of Cinematographers (ASC).

 

NAAMAN MARSHALL (Scenografia) od wczesnej młodości pasjonuje się filmem, sztuką i designem. Drogę na plan filmowy odnalazł jako twórca modeli przy popularnych filmach Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka, Serenity, Batman: Początek oraz Zakładnik. Następnie został dyrektorem artystycznym, gdzie doceniono go za pracę przy filmach Ewolucja planety małp, Mroczny Rycerz powstaje, Wolny strzelec oraz Westworld na platformie HBO.

Jako scenograf Marshall zadebiutował w horrorze komediowym M. Night Shyamalana, Wizyta, a następnie pracował przy Nie oddychaj, filmie wyprodukowanym przez Sama Raimi i Roba Taperta. Od kiedy Marshall wyrobił sobie pozycję jako scenograf, zdążył już zrealizować serial Servant dla Apple, po czym pojechał do Australii, gdzie projektuje scenografię do ekranizacji kultowej gry wideo, Mortal Kombat, w reżyserii Simona McQuoida.

Branża doceniła go nagrodami Art Directors Guild za Mrocznego rycerza oraz Westworld (HBO). Otrzymał też nominacje do tej nagrody za filmy Batman: Początek, Prestiż, Ewolucja planety małp oraz Wolny strzelec.

Marshall mieszka w kalifornijskim mieście San Luis Obispo, z żoną Michelle i dwiema nastoletnimi córkami.

 

DOROTKA SAPINSKA (Kostiumy) zaczynała karierę w Nowej Zelandii, gdzie kształciła się w dziedzinie projektowania tkanin, po czym przeprowadziła się do Australii, by uczyć się zawodu kostiumografa. Jej projekty można zobaczyć w teatrze, balecie i operze, ponieważ pracowała z najbardziej cenionymi australijskimi reżyserami teatralnymi. Następnie Sapinska przeniosła się na plan filmowy jako ilustratorka i asystentka dyrektora artystycznego przy takich filmach jak cykl o Narnii, Wolverine i Jaśniejsza od gwiazd. Projektowała stroje do serialu telewizyjnego, Penelope K, By the Way. Sapinska, która obecnie mieszka w Los Angeles, pracowała z nagrodzoną Oscarem kostiumografką, Ruth E. Carter przy filmach Czarna Pantera i Nazywam się Dolemite. Sapinska zaprojektowała kostiumy do filmów Willa Eubanka Sygnał oraz GŁĘBIA STRACHU.

 

BLAIR CLARK (Visual Effects Supervisor) po raz pierwszy pojawił się w napisach jako główny lalkarz, który zaprojektował kilka z nich w klasyku Joe Dantego, Gremliny. Oprócz GŁĘBI STRACHU, ostatnio pełnił rolę visual effects supervisor w filmach reżysera Setha MacFarlane’a: nagrodzonych  Ted and Ted 2 oraz Milion sposobów, jak zginąć na Zachodzie  dla Universal Pictures.

W swojej bogatej karierze Clark był zaangażowany w prace cenionego Chris Walas, Inc., Tippett Studio oraz giganta efektów specjalnych, Industrial Light & Magic. W CWI, Tippett Studio i ILM, pełnił funkcje creature technician, lalkarza, armature machinist oraz modelarza przy filmach Indiana Jones i ostatnia krucjata, Mój własny wróg, Mucha, Kto wrobił Królika Rogera, Robocop i Robocop 2. Clark zaprojektował modele do Miasteczka Halloween, po czym wrócił do Tippett Studio na trzydzieści udanych lat. Tutaj był animatorem w filmach Trzy życzenia, Ostatni smok i My Favorite Martian, był też głównym animatorem postaci w filmie Starship Troopers, Armageddon oraz Nawiedzony, zaś visual effects supervisorem przy Blade 2, Hellboy, Pajęczyna Charlotty, Kroniki Spiderwick, Smurfy, i wielu innych.

Clark jest członkiem Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej, Screen Actors Guild oraz Visual Effects Society.

TODD E. MILLER (Montaż) jest montażystą kinowych przebojów od ponad 20 lat. Karierę zaczynał od Armagedonu Jerry’ego Bruckheimera. Od tego czasu pracował przy kilku filmach Michaela Baya, w tym Wyspa i Transformers. Jest też montażystą trzech filmów z serii Noc oczyszczenia dla Blumhouse (z Bayem jako producentem): Noc oczyszczenia: Anarchia, Noc oczyszczenia: Czas wyboru i najnowszej części Purge 5: Final Night.

Miller, specjalizujący się w dynamicznych thrillerach i filmach akcji, potrafi swoim montażem wciągnąć widza w sam środek zdarzeń. Pracował przy takich thrillerach, jak Prześladowca, Egzorcysta: Początek i Patologia, a także blockbusterach, Mechanik, Resurrection, Niezniszczalni, Niezniszczalni 2, xXx: Następny poziom, oraz Rambo: Ostatnia krew. Spróbował też swoich sił w komediach romantycznych, Bestia i Pod słońcem Toskanii. Po drodze, Miller trafił też do telewizji, gdzie zmontował sezon serialu Pentagon: Sektor E Jerry’ego Bruckheimera oraz kilka reklam. 

BRIAN BERDAN, ACE (Montaż) zaczynał karierę zmiatając podłogi w studio postprodukcyjnym w San Francisco. Jego wytrwałość przyniosła efekty, gdyż po jakimś czasie pozwolono mu przerzucić się na odkurzacz. Prawdziwe szczęście uśmiechnęło się do niego, kiedy wreszcie dołączył do działu montażu przy kilku filmach Davida Lyncha, zaczynając od Blue Velvet.

Berdan przeszedł prawdziwy test u Olivera Stone’a, gdzie po raz pierwszy pojawił się w napisach jako montażysta filmu Urodzeni mordercy, po czym pracował z reżyserem przy jego dwóch innych filmach. Zrealizował montaż w filmach takich reżyserów Irwin Winkler, Agnieszka Holland, Renny Harlin i Terrence Malick przy wielu różnych projektach, od filmów dużych wytwórni jak Ghost Rider 2 po niezależne produkcje jak Znaki dymne. Po 25 latach wrócił na plan filmu Davida Lyncha w Twin Peaks po kolejną porcję kawy i pączków, a także nominację do Emmy.

GŁĘBIA STRACHU to trzeci film, przy którym Berdan będzie pracował na planie reżysera Willa Eubanka. Montażysta mieszka na wyspie przy Wybrzeżu Północno-Zachodnim i wciąż nie znalazł idealnego płaszcza przeciwdeszczowego.

WILLIAM HOY, ACE (Montaż) wie, iż najważniejsza jest opowieść i postacie, a efekty wizualne tylko wspierają oba aspekty. Przykłady jego stylu to wizualnie przełomowy, epicki film 300 studia Warner Bros., pełen efektów specjalnych Ja, robot 20th Century Fox, a także docenione przez krytykę Ewolucja planety małp oraz Wojna o planetę małp.

Inne filmy, przy których Hoy pracował jako montażysta to Byliśmy żołnierzami z Melem Gibsonem, Człowiek w żelaznej masce z Leonardo DiCaprio, Kolekcjoner kości z Denzelem Washingtonem i Angeliną Jolie, w rolach głównych, a także Watchmen. Strażnicy, film w reżyserii Zacka Snydera, pełen emocjonalnych subtelności skomplikowanych efektów specjalnych. Obecnie Hoy pracuje nad remakiem filmu 20th Century Fox, The Call of the Wild, w reżyserii Chrisa Sandersa.

Hoy jest członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej oraz American Cinema Editors.

MARCO BELTRAMI (Muzyka) jest dwukrotnie nominowanym do Oscara kompozytorem. Współpracował z wielu kultowymi reżyserami, w tym Kathryn Bigelow, Jamesem Mangoldem, Angeliną Jolie, Robertem Rodriguezem, Lukiem Besson, Guillermo del Toro, Wesem Cravenem, Aleksem Proyasem, Jonathanem Mostowwem, Rolandem Joffé, Jodie Foster, Davidem E. Kelley oraz Tommy Lee Jonesem.

Kompozytor szybko zdobył reputację innowatora gatunków, swoimi nietypowymi ścieżkami dźwiękowymi do serii Krzyk. Od tego czasu wirtualna paleta Beltrami objęła praktycznie wszystkie gatunki filmowe. Kompozytor został doceniony przez branżę, w tym dwiema nominacjami do Oscara za najlepszą ścieżkę dźwiękową: 3:10 do Yumy, z Russellem Crowe i Christianem Balem, oraz do zdobywcy Oscara za najlepszy film The Hurt Locker. W pułapce wojny, z Jeremy Rennerem. W roku 2011 Beltrami zdobył nagrodę Golden Satellite Award (najlepsza ścieżka dźwiękowa do filmu roku) za obraz Surferka z charakterem. Beltrami napisał muzykę do Logan:Wolverine Jamesa Mangolda i reżyserskiego debiutu Angeliny Jolie, Najpierw zabili mojego ojca. Napisał też motyw przewodni do popularnej gry wideo Fortnite. Niedawno Beltrami skomponował muzykę do uznanego przez krytykę, kasowego przeboju Ciche miejsce, który był nominowany do Złotego Globu w kategorii najlepszy film, a także do filmu Dana Gilroy’a Velvet Buzzsaw dla Netflix. Beltrami jest też laureatem Emmy® do filmu dokumentalnego National Geographic, nagrodzonego Oscarem w roku 2019, Free Solo: ekstremalna wspinaczka (wraz z kompozytorem Brandonem Robertsem) w kategorii Najlepsza kompozycja muzyczna w serialu dokumentalnym lub programie specjalnym (oryginalna dramatyczna ścieżka dźwiękowa).

Marco użyczył swojego talentu wielu różnym, głośnym filmom, jak chociażby: Szklana pułapka 4.0, Terminator 3: Bunt maszyn, czy Ja, robot. Inne filmy, do których artysta skomponował muzykę, to Eskorta, w reżyserii Tommy Lee Jonesa, komedia o zombie, Wiecznie żywy w reżyserii Jonathana Levine, ostania część serii filmów akcji z Brucem Willisem, Szklana pułapka 5, Snowpiercer: Arka przyszłości, z Chrisem Evansem, w reżyserii Bong Joon-ho, thrillerowi akcji Brada Pitta, World War Z, Wolverine Jamesa Mangolda, remake’owi klasycznego horroru Carrie, nowej wersji Fantastycznej Czwórki w reżyserii Josha Tranka, komedii świątecznej studia Columbia Pictures, Cicha noc, ponownie w reżyserii Jonathana Levine, z udziałem Setha Rogena i Josepha Gordona-Levitta, a także 183 metry strachu z Blake Lively.

Ostatnio Beltrami napisał muzykę do serialu Jordana Peele, Strefa mroku dla CBS All Access, komedii studia Lionsgate, Niedobrani z Charlize Theron i Sethem Rogenem, filmu z Zakiem Efronem w roli głównej, Podły, okrutny, zły oraz wyreżyserowanego przez Jamesa Mangolda Le Mans’ 66 z Mattem Damonem i Christianem Balem.

Po ukończeniu studiów licencjackich na Brown University, Marco Beltrami zdobył stypendium do Yale School of Music. Muzyczne poszukiwania zawiodły go do Wenecji, gdzie studiował pod skrzydłami włoskiego mistrza Luigi Nono, a następnie do Los Angeles, gdzie miał staż u laureata Oscara, kompozytora Jerry’ego Goldsmitha.

BRANDON ROBERTS (Muzyka) skomponował nagradzaną Emmy® muzykę, która rozbrzmiewa w całym kompozytorskim świecie. Otoczony eklektyczną muzyką swojego rodzinnego miasta, Carmel w Kalifornii, Roberts rozwijał swoje muzyczne zainteresowania od młodego wieku, zdobywając nagrodę Monterey Jazz Festival. Edukację muzyczną kontynuował na Uniwersytecie Południowej Kalifornii, po czym trafił do prestiżowego programu magiesterskiego Scoring for Motion Pictures & Television. Po jego ukończeniu, Roberts nadal komponował muzykę filmową, telewizyjną oraz autorską w szerokim spektrum stylów.

Wśród filmów z muzyką Robertsa można znaleźć epickie obrazy, jak Ciche miejsce, Logan. Wolverine, Wolverine i World War Z. Kompozytor napisał też muzykę do kilku filmów kina niezależnego, jak Kobieta w czerni, Wiecznie żywy oraz Dawca pamięci. Z kolei dla telewizji, opatrzył muzyką seriale Battlestar Galactica, Strefa mroku, V, Szpiedzy Waszyngtona, a ostatnio Motherland: Fort Salem dla Freeform. Jest laureatem Primetime Emmy® za muzykę do nagrodzonego Oscarem filmu dokumentalnego Free Solo: ekstremalna wspinaczka.

Roberts obecnie mieszka w kalifornijskim mieście Tarzana.

 

GŁĘBIA STRACHU

TWENTIETH CENTURY FOX przedstawia produkcję CHERNIN ENTERTAINMENT "UNDERWATER"

 

KRISTEN STEWART, VINCENT CASSEL, JESSICA HENWICK, JOHN GALLAGHER, JR., MAMOUDOU ATHIE oraz T.J. MILLER

muzyka

MARCO BELTRAMI, BRANDON ROBERTS

montaż

TODD E. MILLER

BRIAN BERDAN, ACE

WILLIAM HOY, ACE

scenografia

NAAMAN MARSHALL

zdjęcia

BOJAN BAZELLI, ASC

produkcja wykonawcza

KEVIN HALLORAN

produkcja

PETER CHERNIN, p.g.a.

JENNO TOPPING, p.g.a.

TONIA DAVIS, p.g.a.

nowela filmowa

BRIAN DUFFIELD

scenariusz

BRIAN DUFFIELD oraz ADAM COZAD

reżyseria

WILLIAM EUBANK

Barwny, szerokoekranowy

Czas projekcji: 95 min.

Czytany 9099 razy Ostatnio zmieniany piątek, 24 styczeń 2020 12:10

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy Odśwież

Reklama

Pies.tv

Reklama

Reklama